De legendarische soulgroup The Three Degrees treedt vanavond op in Enschede samen met de Nederlandse formatie Big, Black & Beautiful. De langstzittende Three Degrees-zangeres, Helen Scott, voelde zich meteen verbonden. „Ik heb hun show Tribute To The Girl Groups gezien, over strubbelingen binnen meidengroepen. Ik heb echt tranen met tuiten gehuild, ik herkende zo veel.”

Helen: „Nu wil ik niet zeggen dat het allemaal kommer en kwel is in een meidengroep, zeker niet. Maar dat je rekening moet houden met anderen is soms lastig. Je moet je realiseren dat je een groep bent. Als mijn collega’s Valerie en Cynthia bijvoorbeeld graag een optreden willen doen met kerst, kan ik natuurlijk geen nee zeggen. Want dan zou ik de rest benadelen. Alles moet worden overlegd, welke schoenen doen we aan, welke jurk en we moeten ons er alledrie bij neerleggen. Dat kan stress opleveren”, zegt ze lachend.

Voor Big, Black and Beautiful-zangeres Rocq-E Harrell is deze groepsdimensie herkenbaar. „Daarom is het onderwerp meidengroep ook zo’n dankbaar onderwerp. Het kan helemaal verkeerd lopen, maar dat komt vaak met name als één iemand naar voren wordt geschoven, zoals met The Supremes en Diana Ross. Maar mijn collega’s Lucretia en Michelle en ik hebben het expres anders aangepakt. Wij zijn alle drie even belangrijk en daar maken wij een punt van. Wij zouden op gegeven moment gaan optreden bij Kopspijkers. Bleek dat ze wilden dat ik de lead ging zingen. Dat hebben we geweigerd, in plaats daarvan hebben we er een driestemmig stuk van gemaakt.”

Sinds Helen de betreffende show van Big, Black and Beautiful heeft gezien is het dus dik aan tussen de dames. „Ze zongen ook stukken van ons en dat vond ik zo’n eer. Wij worden wel vaker nagedaan maar zo goed heb ik het nog nooit gehoord. Normaal gesproken krijg je zo’n wonderschoon tribuut alleen als je onder de groene zoden ligt”, zegt Helen.

„En nu gaan we met ze optreden! Ik vind het sowieso heerlijk om weer in Nederland te zijn. Ik kom er verschillende malen per jaar en heb er goede vrienden wonen. Mijn drie kinderen roepen altijd als ik naar Nederland ga: „Dus je gaat weer naar je tweede vaderland, ma? Haha!”